#Pierwszy trener: Josep Guardiola
Josep Guardiola i Sala (ur. 18 stycznia 1971) – hiszpański piłkarz i trener piłkarski narodowoœci katalońskiej. Kapitan FC Barcelona i reprezentacji Hiszpanii, obecnie szkoleniowiec klubu FC Barcelona.

Kariera szkoleniowa:
W wyborach na prezydenta FC Barcelona popierał Luisa Bassata i w wypadku zwycięstwa tego kandydata miał zostać dyrektorem sportowym. W lipcu 2006 ukończył kurs trenerski, a od czerwca 2007 jest szkoleniowcem FC Barcelona B. 5 maja 2008 katalońskie media podały, że po zakończeniu sezonu 2007/2008 zostanie trenerem pierwszej drużyny Blaugrany, co 3 dni póŸniej potwierdził prezydent klubu Joan Laporta.

Kariera piłkarskj
FC Barcelona [edytuj] Josep Guardiola pochodzi z katalońskiej wsi Santpedor, gdzie wychowywał się wraz z trójkš rodzeństwa. Karierę piłkarskš rozpoczšł w amatorskim klubie Gimnastic de Maresa, a dzięki skautowi Oriolowi Tortowi, w wieku 13 lat, dokładnie 28 czerwca 1984 trafił do szkółki La Masía. Z powodu skromnych warunków fizycznych nie wišzano z nim większych nadziei, ale o pozostawieniu nastolatka w klubie zdecydowała opinia Johana Cruyffa i testy medyczne według których zawodnik miał w przyszłoœci mierzyć 180 cm. Większoœć swojej kariery spędził w FC Barcelonie, gdzie między 1990, a 2001 rozegrał 379 spotkań, z których 224 wygrał, 82 zremisował, a 73 przegrał. Debiut w drużynie Dumy Katalonii zaliczył 16 grudnia 1990 występujšc od pierwszej minuty w wygranym 2-0 meczu przeciwko Cádiz CF. W swoim pierwszym sezonie zdobywajšc mistrzostwo Hiszpanii zagrał w czterech spotkaniach, oprócz meczu z Cádiz, także w pojedynkach z RCD Mallorca, CD Castellón i Sevilla FC. W sezonie 1991/1992 Barça ponownie wygrała rozgrywki ligowe oraz po raz pierwszy w historii sięgnęła po Puchar Europy. 20 maja 1992, w rozegranym na stadionie Wembley finale przeciwko Sampdorii Genua Guardiolę w 113. minucie zastšpił Alexanko. Koszulka FC Barcelona Josepa Guardioli. Koszulka FC Barcelona Josepa Guardioli. Grajšc jako rozgrywajšcy był filarem Dream Teamu - drużyny prowadzonej przez Johana Cruyffa, która w latach 1991-1994 czterokrotnie wygrała rozgrywki ligowe. 18 maja 1994, w ateńskim finale Ligi Mistrzów Guardiola grał przez całe spotkanie, a drużyna Blaugrany została pokonana przez AC Milan aż 4-0. W 1997 roku przejšł opaskę kapitańskš od Jose Marii Bakero. W finale Pucharu Zdobywców Pucharów 14 maja 1997 Barça pokonała Paris Saint-Germain F.C., a kataloński rozgrywajšcy grał przez 90 minut. Oprócz europejskiego trofeum drużyna wygrała także Copa del Rey. W sezonie 1997/1998 Barça zdobyła dublet, ale wkład Guardioli w te sukcesy był skromny, bo rozegrał tylko 6 meczów. Kontuzje trapiły zawodnika od meczu el. Ligi Mistrzów ze Skonto Ryga - niedoleczony uraz cišgnšł się cały sezon i uniemożliwił zawodnikowi występ na Mundialu we Francji. Po zabiegu wykonanym w Finlandii w czerwcu 1998 zawodnik wrócił na boisku po 6 miesišcach. 11 kwietnia 2001 piłkarz ogłosił swoje odejœcie z Barcelony, swojš decyzję motywował chęciš poznania innych lig piłkarskich oraz kultur. Dwa lata póŸniej powiedział Opuœciłem Barcelonę, gdyż już nie czułem wielkich emocji wchodzšc do szatni klubu każdego dnia. Przez 17 lat zawsze czułem wielki entuzjazm, ale pewnego dnia to się zmieniło i zrozumiałem, że to czas żeby odejœć[1]. Ostatni mecz w zespole Blaugrany rozegrał w spotkaniu o Copa del Rey 22 czerwca 2001 z Celtš Vigo (1-1). Inne kluby [edytuj] 26 wrzeœnia 2001 podpisał kontrakt z występujšcych w Serie A zespołem Brescii Calcio, a w nowym zespole zadebiutował 14 paŸdziernika w spotkaniu z Chievo Verona. 21 paŸdziernika 2001 po meczu z Piacenzš zawodnik został poddany kontroli antydopingowej, która dała wynik pozytywny. 24 stycznia 2002 został zdyskwalifikowany na 4 miesišce. Z zarzutów niedozwolonego wspomagania nandrolonem został oczyszczony 6 lat póŸniej, w paŸdzierniku 2007[2]. 18 czerwca 2002 podpisał dwuletni kontrakt z AS Roma prowadzonš przez Fabia Capella, ale nie mógł zyskać uznania w oczach szkoleniowca i w lutym 2003 powrócił do Brescii. W 2003 podpisał kontrakt z Al-Ahli. Przed wyjazdem do Kataru krótko trenował w zespole Ciudad de Murcia, który prowadził jego przyjaciel Juan Manuel Lillo[3]. W swoim pierwszym sezonie w kraju nad Zatokš Perskš został uznany MVP ligi i podpisał kontrakt na kolejny rok. W 2005 roku piłkarz prowadził negocjacje z argentyńskim River Plate, ale ostatecznie zakończyły się one niepowodzeniem[4]. Karierę zakończył w meksykańskim klubie Dorados prowadzonym przez Juana Manuela Lillo. Reprezentacja [edytuj] Hiszpania [edytuj] Kataloński pomocnik był filarem reprezentacji Hiszpanii do lat 23, która zdobyła złoty medal na Igrzyskach w Barcelonie. Guardiola wystšpił we wszystkich spotkaniach swojego zespołu - z Kolumbiš, Egiptem, Włochami, Ghanš, a w finale na Camp Nou przeciwko Polsce strzelił bramkę. W reprezentacji A zadebiutował 14 paŸdziernika 1992 w Belfaœcie w meczu z Irlandiš Północnš. Grał na Mistrzostwach Œwiata w 1994. Nie znalazł się w prowadzonej przez Javiera Clemente kadrze Mistrzostwa Europy w 1996 roku, a kontuzja wykluczyła go z udziału w Mistrzostwach Œwiata w 1998. Ostatnim turniejem Guardioli z reprezentacjš Hiszpanii były Mistrzostwach Europy w 2000 roku. Piłkarze z Półwyspu Iberyjskiego po wyjœciu z grupy przegrali z póŸniejszym zwycięzcš, Francjš. Guardiola brany był pod uwagę przy ustalaniu kadry na Mistrzostwa Œwiata w Korei i Japonii, ale doznał kontuzji pod koniec kwietnia 2002 w meczu z Juventusem Turyn. Katalonia [edytuj] Zdjęcie Guardioli w klubowym muzeum FC Barcelona. Zdjęcie Guardioli w klubowym muzeum FC Barcelona. Guardiola zawsze chętnie występował w reprezentacji Katalonii, która nie jest zrzeszona w FIFA i rozgrywa wyłšcznie mecze nieoficjalne. Pomocnik zadebiutował 24 czerwca 1995 w meczu przeciwko FC Barcelonie, który odbył się w Tarragonie. Na przestrzeni 10 lat zagrał w 9 spotkaniach reprezentacji Katalonii, był także jej kapitanem. W wywiadzie dla Gazety Wyborczej w 1999 powiedział Tu się urodziłem, tu mieszkam, dla tych ludzi gram. Zostałem tak wychowany, że nie mogę nie pamiętać historii mojego kraju ani nie czuć tego, co inni ludzie stšd. Dla mnie jest to więc zaszczyt być w reprezentacji Katalonii, tyle że może ona grać wyłšcznie mecze towarzyskie. W pełnym wymiarze czasowym zagrał przeciwko Nigerii (22 grudnia 1998), Jugosławii (23 grudnia 1999), Litwie (22 grudnia 2000), Chile (28 grudnia 2001) oraz Chinom (28 grudnia 2002). Po meczu z Chile powiedział Mam nadzieję, że któregoœ dnia odwdzięczę się za wsparcie, jakie mi tu okazano. Jestem szczęœliwy, że grałem w tym klubie i że urodziłem się w tym kraju. W spotkaniu z Ekwadorem 28 grudnia 2003 Pichi Alonso wpuœcił Guardiolę w 45. minucie meczu, a kataloński rozgrywajšcy zaliczył 55 podań, w tym 51 celnych. 25 kwietnia 2004 w przegranym 1-3 meczu z Brazyliš wszedł na boisko zmieniajšc Jordiego Cruyffa. W 2005 roku 34-letni Guardiola, wtedy zawodnik ligi meksykańskiej, został powołany na spotkanie z Paragwajem. Selekcjoner Pere Gratacós powiedział, że dla Guardioli Reprezentacja Katalonii jest czymœ niezwykle ważnym. Zawsze kochał granie dla swojej prawdziwej ojczyzny. W pojedynku rozegranym 25 grudnia pomocnik zmienił Rogera Garcię w 46. min. meczu i był to jego ostatni mecz w katalońskim zespole.

# Drugi trener: Tito Vilanova
# Dyrektor Sportowy: Txiki Begiristain
# Trener bramkarzy: Juan Carlos Unzué
# Trener FC Barcelona B: ?